23.10.17

ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ

 
ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ

Και τα καπνογόνα από τον χθεσινό αγώνα και το (ανοιγμένο και μετά κατεβασμένο) πανώ με τις κατάρες κατά του Ιβάν Σαββίδη συνιστούν αθλιότητες ανάξιες του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ.
Και μειώνουν τη χθεσινή μεγάλη νίκη της ομάδας μας επί του ΠΑΟΚ με 1-0, που κατακτήθηκε δια πυρός και σιδήρου.

Δεν έχω και δεν θέλω να έχω καμία σχέση με όσους διαπράττουν αθλιότητες.

(Για να μιλήσω κομψά και να μην τους τα πω στη γλώσσα του Μουράτη...)

ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ







Σαν σήμερα πριν από τέσσερα χρόνο έφυγε από τη ζωή ο Ντάγκλας, το πιο καλόκαρδο και το πιο συντροφικό πλάσμα που έχω γνωρίσει. Και σαν γνήσιος ναπολιτάνος που ήταν "μιλούσε" μόνο ιταλικά του Νότου και επέβαλλε πάντοτε το καθεστώς του νόμου του μόνο με το βλέμμα του. Συνελόντι ειπείν ο Ντάγκλας μάς άλλαξε τη ζωή! Επανειλημμένα έδωσε μάχες με τον θάνατο, και τον νικούσε μέχρι την τελευταία φορά... Γι' αυτό και όταν έφυγε, τον συνόδευσε η μουσική του Μπετόβεν με τον 'Υμνο στη Χαρά. Το ποίημα που ακολουθεί του το είχε αφιερώσει ο Γιώργος Κασιμάτης – Δρυμωνιάτης, όταν τονξ γνώρισε.

ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Γεια σου ρε Ντάγκλας όμορφε
και τυχερέ συνάμα
πώχεις το Γιώργο Κεντρωτή
δούλο κι αφέντη άμα.

Κοντά τ' εκτός 'πό κόκαλα,
παΐδια, φιλετάκια,
απολαμβάνεις, τυχερέ,
ποίματα και γκολάκια.

Καλά να είσαι, κούκλαρε,
να αυτοκρατορεύεις,
δίπλα στο Γιώργο ν' ευτυχείς,
'πό τεμπελιά να ρεύεις.

Κάθου 'κειδά και χόρταινε,
άκου και μη βαβλίζεις,
γλέντα τα γράμματα και συ,
μάθε να συλλαβίζεις.

Κι όπως κοντά του κάθεσαι
τις ώρες που συγγράφει,
τεμπελοσιγοντάριζε
της ποίησης τα πάθη

κι έχε το νου σου μη γδαρθεί
από του νου τ' αγκάθια,
απ' της ψυχής τα ζούμπερα
κι απ' της ζωής τα πάθια.

Κι αν τύχει κι ο Ολυμπιακός
μία στις τόσ', αν χάσει,
τότε κουράγιο δίνε του,
τ' αφέντη σου, μη σκάσει.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2009



Με τον Σπύρο Γιαννιώτη και τον Γιώργο Αμανατίδη στην Κέρκυρα.

22.10.17

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΟΚ 1-0


ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΟΚ 1-0

Με γκολ του Μπγιορν Ένχελς. Το παιχνίδι το πήρε ο Τάκης Λεμονής!
Φάσεις και γκολ εδώ

14.10.17

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 33-79


 ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 33-79

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 9-19, 15-38, 19-62, 33-79

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Καντζιλιέρης): Κασδάγλη 6, Τσινέκε 13, Ακρίβου, Τσέτα 2, Κοίλια Π., Κοίλια Ν., Μπρούλια, Γκαγκανάτσου, Νούλα, Κακαρά, Εζέτσα 12, Κακούρη.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Καπογιάννη): Μάζιτς 14, Σταμάτη 8, Σπυριδοπούλου 6, Κοσμά, Μπαλτά, Νικολοπούλου 7, Χαλιβέρα 3, Σωτηρίου 8, Καλτσίδου 17, Άντερσον 10, Μακόλι 6.

13.10.17

AEK - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 19-20




AEK - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 19-20

ΑΕΚ (Νίκος Γραμματικός): Χρ. Νικολαΐδης 1, Τσικογιαννόπουλος, Πέρρος 1, Γεωργιάδης, Χόγκας 3, Ζαμπούνης 1, Π. Νικολαΐδης 4, Ραντούλοβιτς, Συγγάρης, Αντωνιάδης, Λόκεν 2, Δομπρής, Βαμβακάς,  Βραζάλιτσα, Μυλωνάς 3, Αλικάκος.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Γιώργος Ζαραβίνας): Τσακνής, Κωστακίδης 2, Τζηράς 1, Καραμπουρνιώτης, Σκρόμπιτς, Στουμπής, Κανδύλας 1, Σανίκης 6, Αλβανός 5, Παπαδιονυσίου 3, Φάμπατς, Λιάπης, Τσιλιμπάρης, Χάλαρης.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΜΠΑΣΚΟΝΙΑ 75-64




 ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 16-12, 41-33. 60-49, 75-64

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Σφαιρόπουλος): Μακλίν 2, Τολιόπουλος 3 (1), Παπαπέτρου 2, Αγραβάνης 13 (1), Μιλουτίνοβ 9, Στρέλνιεκς 8 (2), Πρίντεζης 17 (8/12 δίποντα), Παπανικολάου 11 (2), Μάντζαρης 2, Μπόγρης, Τόμπσον 8.
ΜΠΑΣΚΟΝΙΑ (Πριτζιόνι): Βιλντόζα, Τίμα 3 (1), Βόιτμαν 11 (2), Χουέρτας 10 (1), Τζάνινγκ 5 (1), Ντιόπ 7 (1), Γκρέιντζερ 12, Ποϊριέ 3, Σενγκέλια 13, Ντελφίνο.

28.9.17

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ


ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ

Καμία ήττα δεν είναι για να χαιρόμαστε - ούτε εκείνη που δίνει πρόκριση. Η ήττα είναι πάντα ήττα. Ναι, χτες ο Ολυμπιακός των χιλίων προβλημάτων και των ειδικών καταστάσεων αγωνίστηκε αξιοπρεπώς στο Τορίνο: έπαιξε σαν ομάδα και έπαιξε σαν Ολυμπιακός. Ήττήθκε με 2-0.
Με στενοχωρούν οι θριαμβολογίες του αθλητικού τύπου - και του φιλολυμπιακού και του (τέλος πάντων) "αντικειμενικού". Μερικές φορές η βλακεία (ιδίως των "δικών μας") με τα φρικαλέα πρωτοσέλιδα με βγάζει από τα ρούχα μου.
Ας ελπίσουμε ότι μετά τη χθεσινή "τιμητική ήττα" δεν θα αποκοιμηθούμε πιστεύοντας ότι έχουμε ξαφνικά και ως εκ θαύματος γίνει ομαδάρα και ότι τα καλοκαιρινά πειράματα ιδίως των δύο τελευταίων ετών δεν θα επαναληφθούν.
Προσωπικά έχω εμπιστοσύνη στον Τάκη Λεμονή και είμαι βέβαιος ότι θα διαχειρισθεί τα πράγματα με λογική και νηφαλιότητα, αλλά και με ολυμπιακό σθένος. Καλό θα ήταν, όμως, να κοπούν εντελώς οι παρόλες: να μη μιλάει κανένας πλην μόνον αυτού και μόνον όταν απαιτείται.
Εννοείται (και θα εννοείται πάντα):
ΖΗΤΩ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ!

26.9.17

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΕΚ




ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΕΚ

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΩΜΑ
Απολύθηκε αυτός που είχε προσληφθεί «για να μας πάει στους ομίλους» του Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτό είχε ζητήσει από τον κ. Χάσι ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Ολυμπιακός, κι εκείνος αυτό έκανε. Δηλαδή τι έκανε; Ή καλύτερα και σωστά: τι δεν έκανε; Δεν έκανε προετοιμασία με μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στην ομάδα. Τη μοντάρισε για 4-5 παιχνίδια, όπερ και αποδείχθηκε περίτρανα. Φαινόταν όμως, και φαινόταν πολύ και κραύγαζε αυτό που ζούμε σήμερα: παίχτες που πέταγαν τον Αύγουστο σέρνονται τον Σεπτέμβριο. Τον απολυμένο προπονητή τον διαδέχτηκε ήδη από χτες ο ορκισμένος γαύρος Τάκης Λεμονής. Προσωπικά τον αγαπώ τον Λεμονή από τότε που έπαιζε φορώντας την ερυθρόλευκη φανέλα. Επανειλημμένως έχει αποδείξει ότι είναι αφοσιωμένος «στρατιώτης του Θρύλου» και ότι «αναλαμβάνει ρίσκα» χωρίς να κρατάει πισινές, παρ’ όλο που ο επίσημος Ολυμπιακός δεν του έχει φερθεί σωστά – ή, τουλάχιστον αυτή είναι εμένα η εντύπωσή μου.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΩΜΑ
Ο Λεμονής δεν είναι θαυματοποιός. Πρέπει εν μέσω ενός αφάνταστα δύσκολου προγράμματος αγώνων στην Ευρώπη και στην Ελλάδα να ξαναμοντάρει την ομάδα κάνοντάς της την προετοιμασία που κατόπιν επιλογής δεν έγινε το καλοκαίρι και προσπαθώντας να «παίρνει αποτελέσματα». Ούτε σαλός είναι ούτε άγνοια κινδύνου έχει. Διαθέτει μερικούς καλούς ποδοσφαιριστές και αρκετούς –από πάσης απόψεως– αδιάφορους ποδοσφαιριστές. Και υπάρχουν, βέβαια, και κάποιοι ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές που ανήκουν μεν στον Ολυμπιακό, αλλά παίζουν «αλλού», και θα παίζουν «αλλού» έως και τον Δεκέμβριο. Κανονικά δεν προλαβαίνουμε τίποτα – κανονικά… Μη κανονικά μπορούμε να κάνουμε θαύματα – το ξέρω, αλλά, ειλικρινώς, δεν το περιμένω. (Ούτε το θέλω, για να πω την πάσα αλήθεια. Διότι τα «θαύματα» σε κάνουν χαζό, ακριβώς επειδή τα εκλαμβάνεις ως πραγματικότητα – ενώ δεν είναι…). Τι μένει; Να μαζευτούμε, να συγκεντρωθούμε, να δούμε την ωμή πραγματικότητα κατάματα και να μη τη στολίζουμε με γιρλάντες λαμπρών αναμνήσεων και ευσεβών πόθων, ακριβώς για να μην αυταπατώμεθα. Ποιοι να μαζευτούμε, να συγκεντρωθούμε κ.τ.λ.; Μα φυσικά εμείς, οι οπαδοί του Θρύλου! (Με άλλη ευκαιρία θα γράψω τη γνώμη μου για «εμάς» – με τρόπο ερυθρόλευκα ωμό εννοείται.)

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΩΜΟΤΑΤΑ
Η ΠΑΕ Ολυμπιακός ανήκει στον κ. Μαρινάκη. Είναι περιουσιακό στοιχείο του. Κανονικά την κάνει ό,τι θέλει – αυτό ακριβώς, άλλωστε, κάνει στην πράξη. Δεν τρέφω καμία αυταπάτη ότι μπορεί να είναι τα πράγματα διαφορετικά. Όλα τα καλά, για τα οποία σεμνύνεται η ομάδα μας, πιστώνονται στον κ. Μαρινάκη. Όλα τα κακά, που στιγματίζουν την ομάδα μας, χρεώνονται στον κ. Μαρινάκη. Όλα χωρίς καμία εξαίρεση. Πιστώσεις δε και χρεώσεις εκτελούνται αυτομάτως! Ύβρεις και κατάρες κατά του κ. Μαρινάκη έχουν την ίδια αξία που έχουν και τα εγκώμια και οι ύμνοι προς αυτόν: απολύτως, μα απολύτως καμία! Σκέτες κούφιες παρόλες είναι, που έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: λέγονται άνευ λόγου γνώσεως, κυριολεκτικώς στο βρόντο. Το τί κάνει ο κ. Μαρινάκης στον Ολυμπιακό (όπως και στις λοιπές επιχειρήσεις του) το αποφασίζει μόνο αυτός – είτε του το εισηγούνται οι «σύμβουλοί» του είτε δεν ρωτάει κανέναν. Αν έκανε διαφορετικά, δεν θα ήταν αυτός που είναι. Και μόνο «αποτυχημένο» δεν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις…

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΩΜΑ ΑΠΟ ΩΜΟΤΑΤΑ
Η αγάπη μας, ημών των Γαύρων, για τον Θρύλο είναι δεδομένη: ό,τι λέμε ή κάνουμε ξεκινάει πάντοτε από μια βαθειά αγάπη, είτε ενθουσιώδη είτε πληγωμένη. Αλλά και η αγάπη του κ. Μαρινάκη για την ομάδα μας είναι παλιά, γνωστή και δεδομένη. Όπως ό καθένας από εμάς ξέρει λόγω της αγάπης του τί είναι αυτό που «χρειάζεται» η ομάδα μας, έτσι και ο κ. Μαρινάκης ξέρει το ίδιο. Με μια διαφορά: εμείς ξέρουμε, αλλά δεν αποφασίζουμε ποτέ για τίποτα· εκείνος ξέρει και αποφασίζει για τα πάντα στην ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία του. Εννοείται ότι ο καθένας μπορεί να έχει την προσέγγιση των πραγμάτων που του ταιριάζει. Αυτό δεν συζητείται. Πρέπει, όμως, να την υποτάσσει στην «αντικειμενική πραγματικότητα»· αλλιώς –συγγνώμη που θα το πω– ίπταται ψηλά και, όταν πέσει, θα τσακιστεί.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ
Μιλάω για δικό μου λογαριασμό. Καμιά ήττα –όσο οδυνηρή και αν είναι, ιδίως δε λόγω του «τρόπου», με τον οποίο ήλθε η προχθεσινή από την ΑΕΚ– δεν θα μου μειώσει ούτε στο ελάχιστο την αγάπη για την ερυθρόλευκη φανέλα και τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο. Μπορεί να μου τη μεγαλώσει κιόλας! Ούτε θα με τυφλώσει και δεν θα βλέπω την «αντικειμενική πραγματικότητα» που ισχύει κατ’ αρχήν για όλες τις ομάδες του κόσμου, ιδίως στην εποχή του «παγκοσμιοποιημένου επαγγελματικού ποδοσφαίρου» και της «απόφασης Μποσμάν». Είμαι οπαδός του Ολυμπιακού από το 1963, από 5 ετών, από τότε που νικήσαμε τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με 5-3. Δεν προτίθεμαι ούτε ομάδα να αλλάξω ούτε μυαλά – με την ίδια ομάδα και με τα ίδια μυαλά πορεύομαι προς τα 60 μου χρόνια. Βεβαίως και έχω σχηματισμένη γνώμη για το τι συμβαίνει στον Θρύλο. Και για να φαιδρύνουμε λίγο το κλίμα θα πω ότι, αν μου τη ζητήσει ο κ. Μαρινάκης να του την πω, θα του την πω. Θα του την πω ωμά, ωμότατα. Και ολυμπιακά! Χωρίς, πάντως, να τρέφω ελπίδες ότι θα «του την περάσω» ή θα τον «πείσω». Αλλά, μάλλον, δεν θα μου τη ζητήσει. Εννοείται ότι ουδέποτε θα κουραστώ να λέω

ΖΗΤΩ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ!

20.9.17

ΝΤΟΥΣΑΝ ΙΒΚΟΒΙΤΣ: ΕΙΜΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!


ΝΤΟΥΣΑΝ ΙΒΚΟΒΙΤΣ: ΕΙΜΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!
Διαβάστε τη συνέντευξή του εδώ